ağartılmış hayatlar
çat kapı aralanan kerestelerinden
katre katre girer içeri.
yüzünü buruşturursun
gördükçe aklımızın ucunda can vermiş,
kekre hayalleri.
sinimiz sinemizde saklı
bil istiyorum,
insanlar ölmedikçe oraya gömülür.
senin kardeşin orası,
biriniz, nefesimizi keser
biriniz,
kekeç dilleri.
ah sin!
kemiklerimiz saplandı sana,
mirasımız aklımızdır.
bizi dermanımızla yoğur n’olur
alma kapından,
naçar dertleri...
