yüklenilen sır duvarlar

yalnızlığın en ücrasındaki kalbimin

bütün betondan ormanların sessizliği

çağırır beni her gece

sana rağmen

ne vakit tutup ellerinden

götürecek olsam ömrümün yıllarını

ayağıma şair cesetleri dolanır

ey ömrüm; sana rağmen ve sana dair

bilmem hangi ekimin, pazarı hangi ondördünün ve

neyi bilmediğimi bilmediğim

o hain zaman diliminde

darağacında sallanan gelincik çiçeği.

ve sudan ve tuzdan

ve ekmek ve havadan gayrı

var mı beni sen dışında ayakta tutan

cızlamı çekmek isterem iki gözüm

sana rağmen, sana dair.

gelincik çiçeği gider

“gitme!” derim

zemherisinde yalnızlığın

gitmiş,

gitsin!

bilmeden rengini güneşin