I.

ey kendime ihanetim
nicedir bahtım nasırlı yenilgiler ülkesi
dilim tutuk, gözlerim nemli
toplarken saçılan gözyaşlarımı
gülüşlerim kırılgan bir kulunç ağrısı
boynum eğiktir aşka

kaşlarıma her beyazlık düştüğünde
dişlerinden bir ceset düşmeyegörsün gecenin
adım, dudaklarında bir ümitsizlik kapısı
adım, kalesi suskunluğun
sen, gönlümü viran eyleyen!
yazabilirsin, türkülerini çığırdığımı

II.

ki ben, adın aşktı
yolları kendime küstürdüğümde
isyanımı ipe dizerken, aşk ve ölüm
bir karıncayı parmaklarında eziyordu
kirpikleri takma gecede
tek hünerimdi ağlamak
mahşerin arka bahçelerinde

şırıngayla nefesimi çeken bedenimden
tut ki hiç ağıt yakmadım ardından
tenim yaralar üretmedi

zemheriyi alnından öpen, yazabilirsin:

-ihanet, bir kardelenin karnını deşiyor
bu, rutubetli ruhların hercai türküsüdür