Mustafa Keloğlu’na

yaşamak ağrıma gidiyor beyim
ağır olmasaydı hiç
öteki adı nefes almanın
tırnaklarımı geçirirdim gecenin gözlerine
“bir elifin kâmetini yor”masaydı içim
içim, kırgın sessizlikler mezarlığı
savrulan endamdır gözyaşım yâryüzünde

beyim! ağrıma gidiyor yaşam/ak
“insan acısından utanır mı”
ağlasa, ellerimle alimallah
ateşe verirdim kirpiklerimi
ağlama, içim ıslanır

sen siler misin kirpiklerimi
sen sil kirpiklerimi
ağlamak, beş vaktin adı olsun!

kalbim... kalbim acıyor be...