Bakın doktor
Pencerelere dokunamıyorum
Ellerim titriyor, boynum sertleşiyor
Aşk ve kış kelimeleri yeryüzünden siliniyor
Sanmayın ki doktor
Kar yağınca; makineler duracak
Tansiyonlar alınamayacak, tabletler sağa sola savrulacak
Ağaçlar kış uykusundadır; bir adam işte, acil kapısında kendini yere bırakacak
Doktor doktor! Elimde siyah gri, alçıdan kar kuşları var
Şehri tanımaya çalışmıyor, şehri sokaklara bölüyorum; işte öyle içimde bir sıkıntı var…
