ve şiir

hatibi uğultu dehlizlerin küf karanlık

ki gece yorgun izleği ölümün

kararacak isli gömleği sırtında azizenin

güzellik maskesidir mümin ellerde abdest

secdede patlar kontağı

kıyama duran rükuların

saf saf dizildi harfler en başta büyük h

kerpiçten beter bir su iklimi çağrıya belâ! kadere

keder bu yüzyıla çöl kadar

kader bu alnımca buz kesmiş çöl

şarkın orta yeri güneşin döküldüğü

kum ağladı göz ıslağı

kelle kalem koltuk körkütük dolanıp durur bu dünya

çemberimde çepeçevre dilimden dökülüyor yangınlar

göz göz közler

atıyor kelime kanıyor kalbi kalemin

uzak dün ölü gün

ciğer bu sıksan üç nokta bir im

kelime şair sinesine

şiir asrın fethine hazırlanıyor

madem sırtlansın harflerimi mısra