Bir adam girdi şehre palas pandıras

Dostlar! dedi. Ey dostlarım!

Vara vara vardığımız yer,

İşgalcimize kendisinden daha çok benzemek.

Utanılacak onca şeyin arasında

Kendinizi bellediniz utanmaya

Kanımızdan şaraplar tokuşturduğunuzda anladık

Sırtımızdaki paslı hançeri

Azıcık gerinizdeydik

“irtica” saydınız geriye bakmayı

Demek bizdik terakkiye engel

Ona sebep cephede en öne sürdünüz bizi

“İstiklal” idi savaşımız onu da kurtuluş yaptınız

Bizden kurtuluşu bayram saydınız.

Şimdi ağrıyan yerlerini bulamıyorsun

Arasan da nafile delirsen de

Yara çok, sahibi yok.