hafıza çok tuhaf şey

ve hayat

olmayan bir sokağı aramak sanki

elde açık adresle

toz eylemiş günlerimi tek tek

bir tür tamamlanma isteği

gurbet benim istiridyemdir

bildim sonunda

dönüp dolaşıp

başımda amblemsiz bir şapkayla

o adsızlığa çekilirim işte

kendi kendimle

söyleşmekten yorulduğumda

yazıya dökülemez çünkü

yüreğe sorulan bazı sorular

ve duyulur bazen

berrak bir gökyüzünde

çakan şimşek gibi

başka bir soru:

hevesin hangi dalda kaldı?