Ne göğe sığar çığlığımız

Ne güneş ısıtır soğuk hayallerimizi

Keder sinemizde Karacaahmet sessizliği

İhanet bir Temmuz karanlığında kanlı pusu

Cesaret tarihe isim kazıyan ŞEHİD’in

Yüreğinden toprağa süzülen kan

canla savunulan kutsaldır bizde.

Bir şehidin salasında dokunur tevekkül

İlmek ilmek işlenir bir mabedin duvarına hak

İklim sabırla değişir duran zamana inat

İnat bizde Zeynep’in dilinden düşmeyen hakikat

Kerbela’da ölümle başlayan hayattır.

Sevda bizde yere düşmektir

tohum bitmez toprakta

katre düşmez kıtada

zifiri karanlık sahrada

yol bulup yordam olmaktır.

Yeis ümide galebe çaldığında

yağmur olup süzülmektir

başağa can vermek için.

Bazen bir güvercin ürkekliğinde

secdede kanatlanmaktır belki.

Belki çöle revan olmaktır

Bir Nebi’nin çağrısına ses verip

kutlu bir şehre yürümektir.

Bizde sevda

Tevhid çağrısında İbrahimce inad

Hacer çaresizliğinde soylu itimat

İsmail susuzluğunda sahraya zemzem olmaktır.

Ve her deminde ömrün

Kutlu bir iklim düşünde

‘GÜL’e sevdalanmaktır.