-Ve tilkel eyyâmu nudâviluhâ beynen nâs
Benim adım hayat
bir varım bir yokum
bazen bir gül bahçesi
bazen deve dikeniyim.
İbrahim’e ateş
Yusuf’a zindan
Yakub’a hüzün
Meryem’e korku
Musa’ya deniz
Taif’te bir gülün en susuz günüyüm ben.
Benim adım hayat
Bedir ve Uhut bendedir
en zalim kuşatmaların
vicdan yoksunu şehirlerin
hicrete emzikli annelerin
iki büklüm muhacirlerin
Medine’de şarkı söyleyen çocukların
ve zılgıtlarında kadınların
yani acının ve kederin
katrenin ve denizin
ateşin ve suyun
yokluğun ve varlığın şahidi benim.
Benim adım hayat
asrın misafiriyim ben
bir ağaç gölgesinde
kelimenin türlüsünü
her devranın nevini
son kelamın hüznünü
tüm cihanın yükünü
mezar taşında sürgünü
ben sırtladım garipleyin.
