Kaybetmeye mahkûmuz kardeşlerim!

Dedi, sırtında dert kamburuyla yol alan

Gözünden köpüklü acılar ırmağı sızan

Dili ihanet şarkılarıyla delik deşik ihtiyar

Soğumuş ellerinden küflü volkanlar taşıran

Mağlubiyet mahkûmuyuz, zira galibiyet yolunda

Yılanları kıskandıran kıvrımlar oluştu omurgamızda

Kaç deri değiştirdik hem, bulduğumuz her fırsatta

Kaçırmadık hiçbir gol pasını, hileli de olsa muz ortaları

Yerli ecnebî ne varsa baş üstü ettik sağlı sollu atakları

Dedim ya, mağlubiyet mahkûmuyuz kaçınılmaz

Tutmaz bundan gayrı elimizi ne halk ne de Hakk

Yunus’un odunlarına imreniyorduk, doğruyduk

Dürüsttük, korkardık yalandan, yılandan daha çok

Uluların sözüne kulak verip, yetim duası alıyorduk

Kaybettik kardeşlerim!

Çarşambadan gösterdi gelişini perşembe

Bu mukadder yenilgi hepimizin

Düşmeyelim anlamsızca birbirimize

Hepimize yeter bu ağır mağlubiyet, her birimize