Şimdi kalbimi mutmain eyleyen bir nefesin rüzgârı

İçimde tütüyorsun

Öyle kabarıyor öyle kabarıyor ki

yüreğim /

Sen üzerinde küçük sevimli bir yelkenli

‘Kal’ dediğin kaç özlemdir

‘Dur’ dediğin kaç yürektir

Derman ararken yaprak köküne

İnce bir haldir dalın dokunuşu

Taşı topraktan seçen

Yağmuru gözden...

Kalbimin toprağı ki karılmış

her sözden bir tohum düşer

her g’öz’eden bir yaş

adı senden geçen

Rengime değdikçe su

Güzelleşen

İçimde büyüyorsun canımda tütüyorsun

Yol buldukça derine

Kökleşen

Duru bir diyarın yolcusuyum ben

Avuçlarımda senden bir azık

Yalın ayakla adımlıyorum