Hipnoz edilmiş ruhlardan gına geldi ruhuma

Ben her gece bildiklerimi yıkar yatardım

Sağlam değil kimse; kiralık beyinler ve balçık

Ben kendime her gece sorular sorar yatardım

Uykusuz geceler rutin sabahlar kronik baş ağrısı

Ve söz dibe battı ortada manasız lakırdılar

Boş tenekeden çıkan ses kulağımı burdu

Sanma sürecek bu sonsuza kadar

Bir zaman geldi işte yalnızız

Dünya bir avuç meczuba dar edildi

Yollar dümdüz fakat kalpler ıssız

Sırtımızı dayadığımız duvar devrildi

Sordum herkese, cevaplar bekledim

Öfkem kabardı, dilimi dizginledim

İnandığım dağı kimse görmüyor

Şimdi her şey kaba, herkes yetim.