Bildim, nasipsizim bugün

Can çekildi adeta kalemimden

Söz arkında taş duvar, duygusuzluk

Kelimeler kırgın ve küskün

Cümleler yürümüyor bir türlü dilime

Bu geceyi ben büyüttüm koynumda

Gizli gizli emzirdim zifirî sokaklarda

Bir salkım yalnızlığı çok görüyor şimdi

Soğuk nefesi adım adım arkamda

Ensemde kol geziyor hafiye elleri

Bugün günlerden dünün ertesi

Ayları sığdıramıyorum delik ceplerime

Ömrümün eski günlerin peşine düşmesi

Hayırdır desem de değil hayra alâmet

Gidenlerin gece gündüz aklıma üşüşmesi

Ulakların seferleri sıklaştı nicedir

Dilimin uyuşmasını neye yormalı

Kalemin önünde çözülürken bir bir

Şimdi kırk kat bohça içinde yamalı

Acep bu kilitli hâl son göçe işaret midir