Çıkarmayarak aklımdan misafirliğimi

Sözümü kısa tutuyorum özümü kavî

Kabuktan tez geçip öze doğru hızla

Yürüyorum zikrederek bildiklerimi

Sene kuşları uçuyor üzerimde sıra sıra

Onbeş yirmi derken şu geçen ellinciydi

İnermiş insan her gün çıktığını sanarak

Büyükler her basamakta bunu söylediydi

Takvimlerle yoğun bir rekabet halinde

Bir yarış, bir macera ve yaklaşan varış çizgisi

Bıkmadan bakmak aya, yıldızlara ve güneşe

Hayat, önünde sonunda insan olmak mücadelesi

Dolunca ömür senedinin

Bizce bilinmez vadesi

Aşk ile başlayacak o vakit

Sonsuzluk hanesinin ev sahipliği