rüyalardan kaldırıldık hayallere yatırıldık

bunu görse Freud bile bize çok darılırdı

biz ki çağlayan ırmaklardan sivri dağlardan azgın çöllerden

sanki köşeye itilmiş öksüz bir sevdadan

sağ kalanlardık biz

hayaller bu noktada bize yardım edemez

kocaman bir plazada değiliz

hırçın sofularla sahte çilekeşler kol kola girmiş yürüyor

dostlarımız ölüyordu önceleri şimdikiler kendini sigortalatıyor

artık herkesin unvanı kartvizitlerinden taşıyor

belli ki “gerçek insanlarda da nefes darlığı yapıyor”

epik söylemlerin parsellediği alanlarda yaşayan halktan

beklenecek en çok şeyden bize gelecek fayda

maliyetini karşılamıyor nasıl çıksak bu hesaptan

cıva gibi zekaların fikri ya dışarıda ya dağda

artık çok karmaşık akıyor saatler günler yıllar

harç kamyonu gibi zihinleri karıştıranlar var

biz olmayan değerleri kutsallaştırıp

yok pahasına satarak içteki mücevher alanı

koşarak harç kamyonunu arkasından topal

bunlar değil rüya veya sanı

reklam arası değil uzun bir fragman

gelecek filmden önceki bir zaman, yavan