söyleniyordu ikircikli şarkılar

çağıltımıza karışan uğultuların arasında

bekliyorduk

beyazların içinde soluklanacak bir ücra da

hırçınlıklarımızı damarlarımıza akıtan kanımızla

pazılarımızı ışıldatan sevgilerin kıyısında

yırtık bir perdeyi savuran esinti gibi

külleniyordu asi bilgilerin yankısı

asık suratlı bilim solistleri

tepiniyordu kibirli adımlarıyla

enlemlere bitişiyordu uzayan ruhumuz

çarmıha gerilen gövdemizle

biliniyordu şehrin boylamları

duygularımızın üstü mermer

sütunlara adanan dileklerimiz vardı

buruşan yorgunluklarımız anlaşılmaz

düşüncelerimizle üşüyen çocuk sesleri

hırpalıyordu bozkırda yanık yüzümüzü

bekliyorduk bir amfiye açılan koridorun başında

zonklayan şakaklarımıza biriken çarpıntıyla

zamanın kıyısında horlanan gençlerin yanında

savruluyordu dilimize düşen çağdaş terimler

kravatları ütülenmiş kelimelere tutunan

sıraların arkasına dizilen körpe beyinler

sığınıyordu bilgelikle bir tebessümün arkasına

kürsüleri vardı bilimin anlaşılmayan

çelenkler konuluyordu karanlık akşamlara

nutuklar savuruyordu gölgesiz adamlar

yürüyorduk yüksek topuklu mekteplere

samimi sözlerin yanı başında

büyüyordu kardeşliğimiz

zamanı hoyratça harcayan yüreğimiz

kolay anlaşılan terimleri

saplıyordu ömrümüzün baharında alaturka bir algıyla

duvarlara kazınmış delikanlı uğultuları

görüyordu ufka bakan gözlerimiz

dilimizde isyana çağıran şarkı sözleri

dik duran bedenimiz biliniyordu haramilere karşı

sabahlara resmedilen çıplak kahırla

bir hasreti katıyorduk heveslerimize

dokunuyordu yanaklarımız mavi bir tutkuya

söyleniyordu nümayişler kırılgan kimliğimizle

ay kırıntısına bezenen gökyüzü

içimizi tırmalayan mektep kaldırımları

okuyordu bültenlere gizlenmiş bir şiirin öyküsünü

kıvrılan bir hayatın dizginleriyle

nakarat yapıyordu yüzümüzü sesli şarkılara

gemlenen delikanlı tutkularımız

renkli rüyaların içinde

örseliyordu koşturan bu serüveni