İktidar şairleri, dikey ölüler
Sakat şöhretler ve faiz oranları arasında
İyelik eki kullanamadığım hayat
-diyorlar ki-
Taşlaşmış bu dünyada “Taşları Yemek Yasak.”
Hüznüm
İpek kravatlarla sıkılmış
Kelimelerimi kaybettim renkli kutularda
Babam –hasat ayındayız- traktör üzerinde
Sesleniyorum, bakmıyor bana.
Deniz gerisingeri gidiyor
Sahildeki cesetlerin kokusundan
-Yüreğim razı aklım isyankâr-
Şimdi cumaların da sesi kısık artık
Duyulmuyor boyalı evlerin duvarlarından.
Sürüldü sürülecek ne varsa önüme
Gece kuşunun gözleriyle tercih yapmaya zorlandım
Rüyalarımı kaybettim esmer günlerde
Hayallerin talihsizliğine sığındım
Kaçırdığım vapurlardan intikam alamadan
Gözümü sakınmadan gözden uzağı
Türküler, deli gömleği ve ölüm.
