Buralar Ceset Kokuyor
TEMMUZ Sayı: 17 - Aralık 2017

İktidar şairleri, dikey ölüler

Sakat şöhretler ve faiz oranları arasında

İyelik eki kullanamadığım hayat

-diyorlar ki-

Taşlaşmış bu dünyada “Taşları Yemek Yasak.”

Hüznüm

İpek kravatlarla sıkılmış

Kelimelerimi kaybettim renkli kutularda

Babam –hasat ayındayız- traktör üzerinde

Sesleniyorum, bakmıyor bana.

Deniz gerisingeri gidiyor

Sahildeki cesetlerin kokusundan

-Yüreğim razı aklım isyankâr-

Şimdi cumaların da sesi kısık artık

Duyulmuyor boyalı evlerin duvarlarından.

Sürüldü sürülecek ne varsa önüme

Gece kuşunun gözleriyle tercih yapmaya zorlandım

Rüyalarımı kaybettim esmer günlerde

Hayallerin talihsizliğine sığındım

Kaçırdığım vapurlardan intikam alamadan

Gözümü sakınmadan gözden uzağı

Türküler, deli gömleği ve ölüm.

Mehmet Âkif Öztürk Arşivi