Anıları ağzı açık yara dedemin dilde çıban
Serde kızgın taş sinede derin siyah
Kin ve irin giyer pabuçları kulağı olanın
Çarık çarmıh demez kuşanır ayaklanır
Taze müjde kuyusu itibara iki
İki kişiye bir kurşun sıkıldı büyük savaşta
İnsan itlafında mühimmat tasarrufu
Kıdemli celladın fikri bu
Sicimle bağlanırdı karındaşlar sırt sırta yoldaşlar
Sağ kalan suya atılır ölüyle öyle ölürdü
Yaşamak için korkunç şeyler yaptı beşer
Yalan söyledi yürürken hile yaptı mesela
Masklar oydu ahşaptan kızarmadı yüzü
Can aldı hınzır bağıyla gözü nem almadı
Sarı toz bulutu oldu âmâ kıldı elleri
Az konuşmayı öğrenen mahpus kalem dedem
Bir masuma göre daha çok dua ediyor mücrim
Ve de daha cüretkâr bakış uzatırken
Derisini yüzerken itimadın tebessümle
Dedemin gözleri yarı açık yara ağzı
Uzun yürüyüşten açık alınla çıkar ayakları
Umut kurtlansa dil damakta morarsa
