Bâki bir seslenişti bu...

Yanını verdiğin toprak usulca

Dokunur alnına

Sonra "hadi kalk"

Avuçların kıpraşırken

Kirpiklerinin yokluğunu farkedersin

Nerede süt tenim ağzım

Elim derken -giyiniverirsin-

Dünya etini bir çırpıda...

Hanların sarayların güneşlerin

Dolunayların batıp çıktığı dünya

Dümdüz bir arz işte...

Ayağa kalkışın güç istemez

Kaldırılırsın yürütülürsün şaşkınca

Utanmazsın çıplaklığından

Doğduğun gün gibi

Ne bakarsın görürken

Ne konuşursun susarken

Kenetli bir mühürdür dudaklar

Baki bir sesleniştir bu

Yanını dayadığın toprak

Şimdi başkadır

Usulca u y 'a n d ı r ı r seni