Gün kadar neşe

Pencereye sığınmış gölge kadar

Bir yalnızlık istiyorum...

Daralmış nefeslerin göğsünde açarmış güller

Gövdesi diken diken...

Acıyı severmiş dilim

sabır kadar ...

Sunulmuş sessizliklere inildiķçe

İnilti yok

Ve yusufi kuyular...

Ben ümmi

Ben âmâ ben lâl

Ben yemini dilime değil kalbime bağladım

Ant olsun ki serime bağladım

Serinlikleri unutarak...

Derin değil gövdem seceresi yazılır anlık

'aklım' dedim işte gördüğüm bildiğim kadar

Bilge bedenlerden tohum devşiren...

büyüyen gövde büyüdükçe terkeder yeşili

Dallarına emanet...

Dallarımın da kimi kırık oysa...

Gün kadar neşe

Pencereye sığınmış gölge kadar

Bir yalnızlık istiyorum

Toz bir kanattan ne bekliyorsa çiçek

Ondadır birikmiş rüyalarım