Üç Yüz Milyon Sessizlik
TEMMUZ Sayı: 34 - Ağustos 2019

Uzun uzun bakardı çocuklar

Mevsimden göçen kuşlara

Uyanırlardı her sabah

Bir işçi yorgunluğunda

Güzel sabahlarda.

Gün doğumuyla gelirdi

Asırlarla yarışan atlar

Büyük alkışlarla.

Büyük bir oyuncak dükkânıydı çocukluk

Sevmek her çocuğu ilk çocuğu kadar

Yağmurun kalbe bıraktığı ince bir hüzün

Buldurmuş garip kelimeleri o çağda

Acısı yasakların sopa olurdu her sabah

Eşiği kapının söz geçirilmeyen dağlar

Büyük bir dünya, içinde dünya.

Burçlu kalelerle komşuyduk bir zamanlar

Su vardı o zamanlar içeceğimiz mutlak

Geçmiş büyük bir susuzluk

O taraf fazla güzel bu taraf kopuk

Yükselir semada muhteşem kuşlar

İyileşir belki yaralı yerlerimiz

Yetişirse arabesk bulanmış akşamlar.

Tutmuş saçlarından

Sürüklüyor rüzgârlar

Üç yüz milyon kadar sessizliği

Göz gördüğüne inanırmış kulak duyduğuna

Musluklar açılırsa kar yağarmış dışarda.

Ahmet Tepe Arşivi