Birbirimizi sevmekten başka, duymalı birbirimizi

Daha iyi böylesi, çocuklar yalan söylemez

Babaların güzel günler görmüşlüğü de vardır

İstemedikleri de bulmuştur bir babayı

Babanın düşündüğü sanki hep yanında gibi

Falso hayatlar gibi yalan gibi gerçek

Koşarak geyik geçen yolları

Ölüm, yaşam ve ruhumda parçalanan sözler

Bir taşı yere bırakmak kadar mı kolay?

Hiçbir şey umursamadığımız bir kendimizden başka

Bizi yine bulur küstah budalalıklar

Ve hep başa dönerken hayatlar

Ortaya çıkmayı bekleyen aşağılıklar var

Ve dünyamda kurtarılmayı bekleyen mazlumlar

Bilinmeyenler peşimizi bırakmayan

Bilmemizin mümkün olmadığı o ölü karanlıklar

Var bu ağrının altında.

Başımızı döndüren devasa binalar, dışarıda

Karşıdan gelen korkutucu bakışlar

Hepsi hepsi bir geyiğin bakışlarında gizli

Ve insan yaşayabileceği en büyük acıyı yaşadığında

Meydan senin olur korku diye bir şey kalmadığında

Biraz acı, biraz mutluluk sonra yine acı gelir

Köşede bekler ölüm devam ederken yaşam

Güzel görünür hem uzaktan hem yakından

Hayat iki şehir arası kadar kalınca