I.

Ölmeden önce

Ömrümde bir kere ata binmek isterdim

Seninle

Sonra bir bağ evinin penceresinden

Bir düşün ardınca kanatlanıp uçmak isterdim

Yasak bir bir türküyü ihlal eder gibi

Gavur bir kenti işgal eder gibi

Bir şehrin kalbine girer gibi

Gözlerine bakıp kalbine

Dokunmak isterdim

Sonra

Bir İhlas

Bir Fatiha

Lâ ilahe illallah!

Böyle

Ölmek isterdim

Kalbimin yansımalarına şahit dört mümin

Tabutumu taşısın

Ve âmîn...

Sonra bindiğimiz atla beraber mezarıma gelesin

Yelesini okşarken atın

Gözlerine bakıp kocaman

Bu adam diyesin

Kalbi senin gözlerin kadar ey at

İri ve berrak

Gözlerinin akı kadar

Gökyüzünün mavisi ve kocaman

Rahmanın ayetlerine bakıyordu

Ihtimâl ki uçan her kuş sürüsü

Şakıyan her saka bülbül sümbül

Çağıldayan dere ırmak

Filizlenen tohum

Ekilen toprak

Esen rüzgâr

Nerede bir yağmur damlası

Yaprağa çarpar toprağa düşüyorsa

Bu adam

Coşkusundan ağlıyordu

Minik bir meltem esintisi

Küçük bir tay

Çağıldayan şelale

İçilen o demli çay

Nasıl coşkuyla hayata tanıklık ediyorsa

Bu adam öyle yaşıyordu

Atin gözlerinden mezarıma akacak olan

Benim duamdır

Bilesin

II.

Çünkü

Ömrüm boyunca

Göğe yükselen bir ışık sütunu gibi

Adını

Dua kaynayan kalbimden

Terleyen avuçlarımdan

Rahman'a uzattım

Çünkü adın Nur Suresinin kandiliyle yıkanmış

Mezarımın yanıbaşında

Yakaran avuçlarda

Rahman'a yükselen dua olsun istedim

Ve bilesin sevdiğim

İnsanla kaim olan

Kimsesiz

Rahman'la kaim olan

Bir filiz

Dünyadayken c/ânını c/âna katan

Serfirâz ve kedersiz

Dirilir...

Hesap günü

Göz göze gelirsek eğer

Atın gözyaşlarını hatırla

Ve seni içimdeki bahçede

Duayla büyüttüğümü

Gün için umut olsun

Ikimize...

Âmîn...