Nice vadilerde göründü

Yıllarca köy sabahları

Hiç bırakmasaydı uzattığım şu eli

Rüzgâr onunla başlıyor yalamaya şu yüzümüzü

Kuş sesleriyle açılıyor birikmiş karanlıklar

Düşünüyorum ideal bir sanat değil mi

Hatırlamak geçmişi telaş doğruladı beni

Sonra yalnız kalmanın sıkıcılığı sıcak siyah saatler.

Söylüyorum size sarmıyor beni

Ne gündüz ne gece ne de bunların tersi

Bir işime yaramıyor köylü kurnazlığı şehir züppeliği

Sevinçle kuş gibi uçuyor göğümde türküler

Uçuyor kuşlar konuyor çocuklar oynuyor bahçemde

Sonra mutlulukları bir evimin odası kadar

Hatırlasanız o alınyazısı saatlerini.

Hasret bugün bütün dağlarda

Matematiksiz bir yaşamdır adını koyamadığımız

Güneş mazlumların üstüne doğar üç pazar

Bir uçurumun kenarında hatırladım kendimi

Hatırlarsanız bir mazlumun ahı herkesi sallar

Söylüyorum tekrar yarın duvarlar sokaklar

Bizi bulacaklar durulunca sular

İşte bunu duyun ey aziz insanlar

Dünya çok ses kaldırmaz, biraz

Her aralıktan zulüm oluyor dünyaya sızan

Biri bitince diğeri başlayan.