gecenin sessiz çağıltısı durulmalı

bir yağmur yağmalı alevler ürküten

dağlara; koşup diz çökmeli

sarınıp denizlerin hırçın dalgalarını

sırtlara şakıyan kırbaçları

dağıtmak yeniden

sana kaldı toprağın sancısı

artık

açmıyor kırlarda sümbülteberler

hüthüt ve ebabil

babamın anlattığı öykülerden kalan hızır

çocukların saçlarını okşarmış bayramlarda

ki ölüm yokmuş onun için

kopacaksa kopsun

gök çöksün

kasıp kavursun ortalığı kan kırmızı tufan

ölümsüzleşirmiş ondan içen