içlerinde bilindik çağrını

yani topuğunda dünya sesi

boşluk uğultusu esmer ağaçların

dalını ve gök arzusuyla

şehrine doğru uzamış

sen bile bilmiyordun çağırdığını

geçtim

o şehrinden yine geçtim

dış sokaklarında

değişip arada bir değişip ellerin

yakasında yüzümün yarı ıslak

geldiler

geldiler gözlerini ovalamaktan

hangi ara yolculuk çıbanı

sevinçle boğuşup sıcağan

sarhoşluğa kin ederek

sürdü ağustos çapağından

o çolpa günler ve yolculuğun

dolu eskimesi surların

orta çağ Avrupa’sında

hristiyan bir çocuk korkusu

ağırlaşıp uçtu

yazgılar ve efsaneler inen dağdan

Anadolu’da iki lamba kolkola

eteğinde sabahlamış

başka dilde ağlayan çocuklar da

tutmuştur senin eteklerini

bitişik evlerin birinde

sana biçilir

tencere karıştırmak yorgunluğu

aş ve sürahiyi ne güzel tutmak

doyurmak senden olanı

o da biter de

kalırız yan yana tanrının misafiri

mezar komşusu mezar sevgilisi

kucaklaşır çarpışır öperiz

bekleriz bir tesadüfü

çünkü

başlarımız çocuk tanrıların elinde

mavi bilye