Sahipsiz bir yordam tepetaklak

yüzüm bak sığmamış bir yerlere uymamış

bir yerlere dedim bundan emindim

ellerine uyanmadım bir gece üstelik

adımı değil sürekli sancılar çağırmış

hatalarımı dinledim usulca sonra bozlak

saati geriye aldım, iki uyanış yine

bir türlü yağmadı bak, oysa üzgündüm

dedim dertlerime artık kalemin ermez

mevsimin kararmasında payı yoktur hüznümün

bundandır diye devam edilmez şimdi

bacaklarımız da uzar ama Galata'ya gidilmez

yürüdüm, kapkara sevda şiirleri içindi

bir vakitte, bir yerlerde, birilerine haziran…

gözlerime, henüz ölmüş bir çocuğun kâbusu indi.