ölmediysen nereden bileceksin hayatın ne olduğunu

tersinden okuduğum bildiğim bu yaşamak

öğretmedi kaç hakkı var yenilmenin

bir yün eğicisinin elinden çıkmış

iplikle bağlıyım kendime

üflemek kolaydı kulakları tıkayan ellerin üzerine..

mihengi oynamış bir sevmek benimki

tutmak

bırakmak

bekli hiçbiri

savrulduk toparlanamadık işte

yetmedi biz olmaya derdimiz

rahat ol

aynalar göstermez kalbini..

çok eskimemiş bir eskiye

verip sırt

biraz da gayretle

bir antikacıya satalım anıları..

annem fısıldar

“kalk ayağa”

babam der

“otur oturduğun yerde”

yer bilmediğim bir yerde

serilir benden önce gitmek

itip kenarından ucundan

uzanırım yanına…

bağrıma bastığım bu annelik

kovar bir gün kollarından bilirim beni ..

hadi kalk tası tarağı toplama vaktine gidelim

eskiyelim hep eski kalalım

boğalım dönmeyecek olan o gemiyi bir kaşık suda..

ama anla beni

bir evin perdesiz boş camı gibiyim

gençte değilim üstelik

titriyor ellerim

bir de utanınca sesim..

sen sadece iliş şurama…