korkuyorum ben sana sen demekten

çünkü a kapkalın ve e incecikten

tırsmasak hani bazen düşeriz nezaketen

çağa bak ki suratımıza çarpan acılar bile vekaleten

öyle ise gelin tütelim şu şehrin tepesinde

hayata dair bir işaret bilinsin bu

kuşlar konsun kanatlarına mesela

kan kıpırdasın toprak kızarsın biraz daha

sonra bağa bir bahçıvan dadansın mesela

bitkiler besinli mersinler yabani

ama gene de yok sanki söğüt gölgesi gibi

hem dur bakalım dudağına sinen şu leke

ya şu bağır yakan iliksiz düğme

gölgede leke ayıklayan acemi erler

ki ben tek atışta lekeyi gölgesinden vuran

ne kumandanlar bilirim komuta yorgunu

insaf yumuşatıcı bir tas ya da bir yufka

oysa zihnimi zorlar durur kuru kafa bir kafka

ah ki milena sussa, ne çek ne prag ne de çıplak patika

mesela yarınki konferansta sadece kafka konuşsa

akşama da kafka antetli notlarımız olur mesela

kararmayan siyahları sereriz avluya

hep beraber diz çökeriz ağaran bir iftar sofrasına

gırtlak bunaltırız sonra soğuk buzlarla

hem birinci gün daha bu

sahur suretli iftarlar geride kaldı

şimdi moda iftar kıvamında sahur serveti

hem konamayan bir ben nasıl konuşur ki

bireysel birliktelik aman tanrım bu ne modernlik