saat durdu. zaman dondu mevsimin kutsal ağzında. boğazı düğümlenen güneşe çevirin bütün kesik başları...
toprak durdu. otları yolundu hızlansın diye kan. alnına sürülen ilk pıhtıyla uyandı çocuk...
su durdu. ağaçlara yürüyen salavat gölgesini götürdü arafa doğru. bağırdı çocuk...
saat durdu. bitimsiz dolanan dua seslerini büktü ılık rüzgar. gül namaz kılıyordu, yoksul bir gönülde...
ellerim, gözlerim, aklım durdu. dövünürken gözlerinden yaş geldi yağmurun. ağzında kırmızı bir damlayla göbeğinden yarıldı cenin...
dua durdu. bir toz alevi gibi geçti gözlerinden bebeklerin uykusu. bıçağını cennetine koydu...
dua durdu. kutsal aşkın aletlerini etine batırdı birer birer. adını kurban etti utanmaz hiçliğine...
durdu bütün çağıltısı kuşların. cinayeti dillerinde büyüten dişlileri sardı vicdanın nemrut korkusu...
durdu akan şehveti emen inanç. yaprağından kopan namazlara cinnetin şükürlerini resmetti seccade...
durdu şehrin yeşil tespihlerinde zikir. mor peçelerin örttüğü sofrayı temizledi azrail...
kabrin uğultusu durdu. anlamın ve simgenin boşluğuna düştü mermerlerin beyninde boğulan hac...
durdu tavaf. beyninin çöllerinde yankılanan annesiz bir devenin aruz sesidir artık. gecenin çıngırakları durdu.
durdu güneşe bakmaktan utanan çiçekler. yapraklarını saldı saksısına bilmeden. gerisi acımasız duvarların içinde öldü...
dört bir yanı bürüyen ayna durdu. sırrına uygun bir ışığın ölgün dudaklarından öptü yalnız bırakılmış bir kuzu ninnisi...
dört bir yanı bürüyen ölüler durdu. sindi mezarlarına geride bıraktıkları evlerin ağır et kokusu.
güneş durdu. resim defterlerinden gülücükler dağıtmıyor artık.üzüldü çocuk çünkü. en çok da nazar boncuğuna üzüldü. yırttı resim defterlerini...
durdu kalemler geniş okulların içinde.parçalanmış bir cenini hatırladı loş odasında öğretmen. yuttu insanlığını. sıfır verdi kendine...
durdu sokakları kaplayan ilahi sesleri. zevkin sükûnetinde uyuşan aklını çıkardı bir adam en kirli yayına koydu...
durdu annesinin rahminde usul usul büyüyen cenin.ışığa daha vakti vardı oysa. damarlarındaki kana.havanın ılıklığına...
durdu annenin memelerinde kutsal süt. titreyen gövdenin sardı her yanını pembe düşleri emziren masallar.
saat durdu. durdu insanlığın yüreği. başına buyruk gezen cesetler durdu. ölgün lambalarda inleyen ezan sesleri durdu.
durmadı aktörenin akrep suretindeki bedevi mızıkaları. ağzında kırmızı bir damlayla göbeğinden yarıldı cenin...

