O Yaşlı Kelimenin Cesedinden Sökülen Harflere Demlemen Şiir
TEMMUZ Sayı: 8 - Mart 2017

ayaklanmış gece geliyor üstüme

uzanıyorum boşta sallanıyor bir kol

sığınmalıyım mor yıldızın gölgesine

çilingire emanet kilitler topluyorum sokaklardan

sokakta kelime cesetleri

belediye gassalını arıyorum

harflerini söktüm arkaik lehçelerden

toplayarak en mahrem yerinden

kelime bu bak ki bir kemirgene emanet

aman tanrım bu ne nezaket

aç cümleler dolanıp dursun tepemde

kelimem kurusun harf koklatırsam

ihtiyar gassalı bekliyorum

kabirlerinde şaha kalkmış harfler biliyorum

kekre kelimelerden sıçramış lahitlere

ve lahitler ki çürümüş kelime cesetlerine gölgelik

paramparça kelimeler çürümüş cesetleri

ağzından çatlamış tam ortasındaki harfi

cerrahın elinde titreyip duruyor mahçup çatlağıyla

çekip almalıyım şu üç harfi çürüklerin içinden

dün için gün için yarın için üç harf fidesi

vasiyet tadında bir miras bu kıyamet eşiğinde

tek gün tek harf tek fide dost elinde

bir ölünün harflerini taşıyorum üstümde

o yaşlı kelimenin cesedinden söküp aldığım

bir ölünün nüfus cüzdanıma işlenmiş harfleri

adım süzülmüş hatırasından ilkin

ah demleri mahalle bekçileri Allah’ın ademleri

kolkola ikiz mevsimleri mühürlü harfler silsilesi

eceline susamış vakitlere erdik

bir harf kaç kelimeye emanet edilebilir ki

selam elçisinin şehre serptiği harfler de değil ki

İsmail Söylemez Arşivi