bir baş dönmesi canlandırır ölüyü

bir baş dönmesi bir delinin akla ulaşmasıdır belki

kötü bir başlangıçtır, yükselen binalar, dibe inen yollar

artık toz bulutları konuşacak alevlerin yerine

kıpkızıl tarlalardan ayrılınca yeşilliklerin yerine

eteklerine dağın taşlar dikilecek asker bakışlı

rüzgar yalayacak saçlarını erkeklerin yürüdükçe

alnından damlayan ter yerine, paslı namlular yerine

travmaya dakikalar kala gözlerin çekilecek kendine

kediler miğferlerini çıkaracak gelin taşları dirilecek

duamız bir türbeye hapis, köpekler gidecek uzak evlere

sesler yerine, havlamalar yerine, düşman yerine

başlar dik, ağızlar açık, ateş ettikçe havaya

kızlar melekleriyle ve eski tüfekleriyle erkekler

casablanca’da ayrılık dansı sürüyor bütün gün

orta doğu’da halep yerine, bağdat yerine

raskolnikof’a uzak bir batum yerine

zamanı geldiğinde titresin parmakların

yerin altından ölüler fışkıracak ne de olsa

televizyonumuz cızırtılarla açılacak radyo çalışıyor hala

ajansı dinleyip öyle ölecek babam

benim beşiğim kızımın beşiği aynı anda

ekran derinleşiyor atalarımıza doğru

bir çıkış lambası yandı yanacak

bir hayvanlı satranç oyunundaki gibi

elimizden tut çek yukarılara hey

damlardan düşeceğiz rüyaların yerine

evimizde başlayan telaş akrebi kıskandırıyor

bu insana özgü tükenişin mayası, hastalık

parmaklarımızın tüyleri istemediğimiz kadar uzuyor

istediğimiz kadar çarpışıyoruz birbirimizle

işimiz düşüyor öpüyoruz ağızlarımızı kalbin yerine

işimiz düşüyor tükürüyoruz toprağa

alevleniyor göğsümüzden erken sürgün olanlar

yollara kardeş ölümleri dökülüyor ara sıra

ne zaman göklerden düşecek hakikat

kendi kurduğumuz ekranlardan taşan bahtın yerine

ne zaman, söyleyin, ne zaman isa dirilir

dağ konuşur ve parlar büyük güçle, bembeyaz levhayla

yaşanan bunca acının, yangının, susuzluğun yerine