İz bırakılmayan gecelere

Dönmüş sırtını kavgalar

Hisli bir hasta bekliyorken teşhisini

En soğuk yerinden

Salâ sesleri dürtüyor onu

temmuz gecesi

Çığlıklara eşlik eden yok

Çünkü imanî yüreklerde acıya ve çığlığa yer yok

Çığlık değil fakat

Göğe doğru meleklerin refîki olarak

Yükselen bir şey varsa

Nedir âhtan başka

Zalimin sıkletini

Mazlumun terazisinde hafif kılan âh

Ahlarımız…

Kimdi onlar

Küçümsenemeyecek kadar onurlu ve asil duruşlarıyla

Yönünü ayarlayan

Ve ağzındaki tükrüğünü batıya doğru hazırlayan

Allah adını İstanbul ve Ankara sokaklarında

Jet avına çıkarken kendine kalkan kılan.

Kutlu bir maziden ilham alarak

Destanların olağanüstülüklerle değil,

Hakikatin ta kendisiyle yazıldığını ispatlayan

Kimdi yahut kimlerdi

Nurlu seherin öncesinde

Rabb’e yemin ediyoruz delik deşik ayakta

Kadir Mevlâ’ya yemin,

Rahman’a yemin

Dümeni dışarıdan başka istikametlere çevrilemeyecek

İçinde bulunduğumuz bu geminin

Dalgaların girdabına kapılmayacak.

Mütefekkir bir tefrikacı, ait olduğu dinozorlar çağına

Bu geminin kaptanı ve mürettebatınca yollanacak

Bizi biz yapan her neyse, benden içeri

Bizi biz yapan her neyse, senden içeri

Ve bizi biz yapan her neyse, bizden içeri

Sonrası ne ki

Tekbir ve insan seli