Aynalar
TEMMUZ Sayı: 9 - Nisan 2017

bu çıkış kalabalık bir meydana götürür

dinlenmiş bir eve götürür gün bitimleri

her baktığımızda dipsiz bir boşluktur gözbebeğin

susmak, baş sağlığı, tanıdıklar, boş divanlar

taranmış saçların, bükümlü ırmakların yağmur duası

üzülmeden her türlü karanlığı göğüsleyen asası

karacaahmet’te yapılan nüfus sayımlarına

koskoca nehirlere, büyük hayallere, nevruz tepelerine götürür

yabancıyız, boğulmaya gideriz berrak sulara

ajandalara yazılan günlüklerin yalnızlığına, mor ataşlara

otomobil markalarından lansman fiyatlarına başladı intiharlar

insan kaynakları, sarf malzemeleri, kayıtlar eksik

ceninden kırmızı rujlara, salonlara, yönetici asistanlara götürür

bakın bir müzik gibi sızıyor içimize onların sancıları

Çin’den Arakan’a oradan en acı yerine Uygurların

ellerimizin ilk insana yakın buğusuna

sigara küllerinden karılmış ruhlara götürür

bir şehadet parmağım var ki yeryüzünü sallıyor

depremleri hatırlamadan nice yaşamlara çatılan

şimdi çekin kürekleri bir avuç toprak görmüşlüğümüz var

gözlerinden aşağı sarkan uykulardan, çalılıklardan

cinlerlerle dansa kalkan yorgunluğumuzdan korkmayın

içimizi dışımıza çıkaran keşişlere giderken

son nefesimizi vermeden pişmanlığımız var

göklerin elinden kopan silahlı hareketler, hazır kıtalar

çocuklarla yer ve gök arasında dalmışlığımız var

gök yalın Allahsızların bakamadığı kadar korkmayın

ateşlerde yanmışlığımız var

en büyük yangınlara, bahçelere götürür

Adem Yazıcı Arşivi