Yaşamak dediğin bir tuhaf hatırlamak

Birer birer toplamak anıları, o büyük dünden

Anne sesi gibi güzel gelince ölüm

Tarifsiz neşeyi perdeler bir hüzün

Bitmemiş oyunlarla döner çocuk

İçinde yepyeni bir ev kurulur

Köprübaşında şimdi bir tatlı telaş

Milyon dallı ağaçta tünemiş ulaklar

Kâşifler anlatamaz gördüklerini

O güzel kıyıda ölümden duvarlar

Yaşamak sandığın bir sis, yüzdükçe saran

Ömür, karaya oturan süslü bir gemi

Tek bir anda tutsak koskoca dönüş

İçimizde usulca bekleyen insandır ölüm.