Sevdiğim kadını Kudüs’te vurmuşlar
Ben İstanbul’da bir kederli dul…
Ana bir baba bir kardeşin
Han duvarlarında el izleri
Kapılarda zil var
Zaman bu topraklarda göçmen
Bir öksüz sıcak yuva arar
Bir anne, bir vatan.
Surları yıkıp kurduk gönlümüzde
Soyunup Kabil’in günahına
Acı bir vebali hilallerle süsledik
Rengârenk bayraklarla cinayeti
Ülke ülke kutsadık.
Komşu külüne bulandık Efendim
Hakkı geçti kardeşin
Sonra kısır günler düzenledik
Bol ağlamalı
Gelip geçerken üzerimizden insanlar.
Lât ve Uzza adına yeminler edip
Bahira’yı çölde bıraktık
Evimize kıyamet çağı
Taşıdı kervanımız
Her sofrada bir altın buzağı
Nifak şarkıları çaldık.
Tekrar tekrar söyledin
Küllü men aleyhâ fân
İnanmadık Efendim inanmıyoruz
Hiçbirimiz beslemedi yüreğini
Sözlerini kimse bilmedi
Kınından çıkmadı dil
Kimse bilemedi
