Şehit Rezzan Hemşire’ye…

Bugün haziran. Ben:

İskemle üzerinde bir adam.

Kendimi bahis kuponlarının arasından

Dünyaya bakan bir kumarbazın gözlerinde gördüm.

İbretlik bir bakışla o gözlere bakıyordum.

Kahvehane önünde çarptı;

Sessiz çığlıklarıma bir sokak çocuğu,

Yüz kilometre bölü saat hızla.

Ağır yaralandıydı.

Oysa kimse şahitlik etmiyordu bu kazaya.

Kimse susmanın içine çekilirken ben,

Anlamadıydı içimdeki yıldırımlar çaktıran âhımı.

Seni, düş kırıklıkları arasından toplayaydım

Umut için kristal bir avize eyleyip

Kalbinin şavkını da kataydım içine

Aydınlat sen dünyamızı diye

Melekler dedim.

Beyaz rengin ebedi savunucuları.

Sense onlardan üstün olan bir makamda beyazlarınla.

Kanın, mümin yüreklerin aydınlık şafaklara erişmesi için

Tek ve Hakk olana razı olman için kanın

Kanın, şehadetine şahit senin

Koşuşturmak ve fedakârlık:

Birleşince gençlik ateşinle ve iman yüklü kalbinle

Ders verir âleme nizam veremeyen

Fakat allame kesilen uyuşuk nice âdeme

Oysa karıncalar bile senden öğrenir

Harıl harıl bir ideal uğruna çabalamayı

Kuşlar böyle salınarak semada kanat çırpmayı senden

Yüzün karanlık dünyamızın baharına haberciyken

Gittin.

Peygamberin yanı başıydı cennette yerin.