saat 01.00 gece şiir başlasın
dökülsün algıda seçiciliklerimiz ve konuşmak istemediklerimiz
yani sokak çocukları diyerek ötekileştirdiklerimiz
hem çok mu zor bir gülümsemeye sebep olmak
kirli utangaç ve ürkek gözlerde
bir sırrı paylaşmak bir dilim ekmek ve selpak eşliğinde
dediklerimi banka genel müdürleri
dediklerimi banka önünde Kur’an okuyanlar
dediklerimi zabıta
dediklerimi ithal adamlara omuz verenler ve
dediklerimi anlamamak için gönül tıkacı kullananlar
susalım mı hep beraber haince ve namussuzca
kelimeler nereden patlak verir bir toplumda
diyorum çocukların gözlerinden olsa gerek ilk kıvılcım
ilk kıvılcımın parladığı yere baktığımızda
ilk cinayet gibi bazı şeyler
ismet özel kemal tahir versus amerika
hadi hz. ömer’e inanmıyorsun
peki kaldı mı gâve’nin önlüğünden bir parça
ayırt ettin mi nerede dahhak?
