Esra’ya...

temiz bir mendile işlenir

senin çeyizinde asalet

benimse yakamda güle benzer hayâ

aşkı kırk kat bohça ederek

yüklenip geldiğimiz

tozlu yolların birleştiği kavşakta

bir eşiğin önündeyiz seninle

çağlar, sabırla aşılacaktır

bu eşikten bir kerede geçilerek

bir kerede varılacaktır

bulutların varmak istediği bilince

sabır ki bu eşikte

mihmandardır bize

kıymeti sana yönelmekte bulan bir hatırlayış

kalkıp geliverse zihninden gün ortası

ve ilişiverse mütebessim çehrene

dersini talim eden çocuklar

ellerini doğramaz mı kalemleriyle

sen eksiltince sokakları

dipdiri bir yalnızlıktır

beni ringe çağıran

ilk raunttan havlu attıran

sen eksiltince sokakları

kırkikindi yağmurları

gözyaşlarıyla çağrılandır

ve eşikdaşın ki, eşikte eşin

şarkının tam ortasında hayâlinleyken

farkına varılmayan ela enginliklerin

derinine dalandır