lal kesilir zaman..

herkes sevildiğini sanar, hafifleyince sancısı..

kir tutmayan düşlerle gezip

yüzü gülmemiş bir yaraya evlat olmak

böyledir ölmek, birazı da ayrılık..

bir şehir gider ardın sıra

dizleri kanar yolların

taşımaz ki dünya

yüreğin aşarsa boyunu.

bir yudum nefes takılmış kalmış kirpiklere

akşamdan dışarıda unutulmuş

sabah bayat diye atılan..

tortusu sinmiş bir yalnızlık

sığınılan odalarda

uyumak nasıl da zor

unutmak kadar..

dalları tutmamış kışları kollarında

dediler

gizli bir kalbi varmış iyi günlere sakladığı

yetmedi kalbi ölmeye..

yüzü gülmemiş bir yarada oyalandı hep annesi.