Dizgin yemiş atların ruhu biraz esriktir

içimi bunun için kaplıyor dağlar

saatlerim kaç zamandır hüzne ayarlı

niçin acıya dayanıklıdır ki şu yüreğim

Kara pençelerine vurulu anıları kaplamalıydı gece

onu günyüzüne çıkardığı için dargınım

yoksa yıldızlı gökler her zaman ilgimi çekmiştir benim

bende hallenmeyen olgular büyür

vakit çok geçmiştir çünkü

avlulara serili bir kaç adamdan geriye

utanılacak işler kalmıştır yalnız

senin duyacağın biçimlerde

korku bütün bir ruha dönüktür

savaşlarda ölen atlara daha çok üzülüyor insan bu yüzden

çok karanlık büyülerin insanları vurması da bu yüzden

çelişkiler, tumturaklı öpüşmeler, iniltiler ve sen

Kendimi o gece belki de uyandırmalıydım

keşkeleri oluyor insanların

ve ben de bir insanım

rüyalar kısa süreli heyecanların belgeleridir

hadi biraz daha uyuyalım istersen

Dizgin yemiş atların yeleleri öyle savrulmaz ovalarda

boyunlarında kelepçeler gizlidir

bunun için savaşlarda

öpüşmeler ve çelişkiler

hikayeler ve rüyalar bir arada

keşkeler biraz avutabilseydi keşke birazcık içimizi

hudutta yangın yerleri