peş peşe yürür ürkekliğime biriken yazgılarım

tüten hüzünlerimin heybesine buluttan buğu dolar

kaynayan güneşin sabaha dokunan asi yüzü

korkularıma kelepçelenir solgun bir ürperti

bir şarkı çalınır şehrin sönükleşen ufuklarında

yankılana yankılana çarpar su geçirmez duygularıma

denize karışır ağıtlarım çarpılan akşamın eşiğinde

eli ayağı tutulan aşk omzuma çöker sahipsiz hüzünlerimle

sensiz bir hayatın dizelerine diz çökmüşüm

zılgıtlarımla beklerim saf sesine düşen gözyaşlarını

aklımı yontar toprağa sıkışan karanfiller

bahara dökülen nehir sessizce kanatlanır