vehne rehn olmak

kusur olmaktan öte bir şey kardeşim

ağzı çuvaldızla dikilen hayatın hartasından

banane,

sevmek zorunda mıyım?

kan, toprak ve teneke harcından

insanı,

insan ki

sırtlan omurgası kemirip duran

Aya bayrak dikmek

marifet değil kardeşim

deniz ve dağı kütüğe geçirmek

vatan vatan dediğin solucan yurdu

ne yapsan da dağ kokmayacaksın

bir tas deniz dökülecek ardından sadece

Yasir el Mahmud’u dövmüşler sahilde

asılı durduğu yerden düşüp kırılmış kalbi

bir de kızının gözleri

Laz İsmail, Arnavut Memet,

Bulgar göçmeni biri

ay yıldız dövmeleri vermiş onları ele

polis gelmiş Yasir’i götürmüş

kısa camel tutan parmakların

kahkahaları durmuş

marşa durmuş David Paople

İzmir’in dağların da gevenler açar

açar kafatasında Cübbeli paşa

bügün halk günü

haydi herkes plaja

Yasir’i göndermişler İdlib’e

ölmedin, ölmeden gelme diye

bu sütten peynir çıkmaz kardeşim

kurumuş ağaca çaput bağlama

bastığın yerleri toprak diyerek geç,

evet, eriyip karıştığın toprak bu, tanı

bir yel gibi gelip geçtiğin vatanı,

deniz martıların

dağlar gevenlerin

incitme yazıktır, yazık

bırak aksın beyninde ki cerahat

bak kurudu çeşme

kurudu Yasir’in gömleğinde ki kan,

İzmir’in dağlarında gevenler açtı

İdlib’in sokaklarında çiçekler

yaşa Yasir’in kızı yaşa

yaşa muhacir kızı