Diyorlar ki bir istila var her yanda

İstila deyince korkmuyorum hemen

Parmak uçlarımda paslanmaz boyalı

Yüksükler var zira

Ceplerimde kalbimden esen karayelin

Düşürdüğü kurumuş yapraklar

Karayel dedimse üşümek için değil

Üşenmem

Endazelerim dantelli vitrinleri

Gökte seyredecek ne kalmış…

ve kalabalığını seçerim dalların ağır durur

Hatırlatmaz bana tekfini

Ağır dedimse ezilmek değil kastım

Yürürüm

Ayaklarımda altından yapılmış ıstampa

Çıkmaz yok bu yolda karınca

Üstünden geçerim bir kere bile dalmam nehre

Islanmaz paçalarımdaki kelepçe

Dalmak dedimse uyumak değil niyetim

Sabahlarım

Hatta akşamlarım var benim

Boğaza nazır masaların üstünde

Kınını unutmuş kılıçlar kadar keskin sözlerle

Çiğ etlerden mumyalar yaparım

Keskin bakışlardır söylemek istediğim

Görürüm

Yırtıcı kuşlar bile değildir emsalim

Işıklı tabelalarım var

Yol gösterip beni aydınlık kılan

Güneşin tam battığı yerden aldığım.