Sevimli bir çocuk gördüm sokağımda

Sırtında kırmızı yağmurluğu vardı

Gözlerinde güzün mahmurluğu vardı

Ölümün nabzı atıyordu şakağında

Yanından geçerken kalbimle öksürdüm

Siyah gözlerinden gözlerimle öptüm

Sokağımda sevimli bir çocuk gördüm

Ak bakışlarını gözlerime sürdüm

Kalp aynası gözbebeklerine baktım

Başı bir siyah bereye gömülüydü

Yürek dili bileklerine baktım

Çocuk mahzundu ve titrek gönüllüydü

Tüm iç çekişleri uzun ömürlüydü

Sokağımda sevimli bir çocuk gördüm

Başımı bakışımı kalbine gömdüm

Sanırım gül ağacına dayanmıştı

Elleri güllerin koynunda yanmıştı

Dudağını ısırıyordu sürekli

Pek konuşmuyordu o martı yürekli

Sokağımda sevimli bir çocuk gördüm

Gözünün üstünü kirpiğimle örttüm

Sadece gözleriyle dileniyordu

Ne elini açmıştı, ne mendilini

Sâil dualarına seviniyordu

O duaları aldıkça bileniyordu

Bana bir ara baktığını hissettim

Anneciğine bakarcasına baktı

Güzel gözlerinden yüreğime aktı

İçime ateş sarktığını hissettim

Daha fazla bakmadım utanıyordum

O sevimli çocuğu ben tanıyordum

Ellerimi tanır gibi tanıyordum

Hoyrattı bakışları biraz sertçeydi

Ve fakat o kırık kalpli bir serçeydi

Tek bir bakışı ölüme gerekçeydi.