Masum bir martıydı yürürken, konuşmak yerine cıvıldayan

Çarparak yön değiştiren içindeki, oyuncaktı düşünceden

Sıcak geçiyordu saat, sarıya dönüşürken insan

Ulaşmıştı hemen hemen, yalı yara paralel olan sokağa

Usul bir haktı, ağırlığınca kapatması göz kapaklarını

Vardığında eski yola, Karpuzkaldıran soldaydı

-Seksende meskendi Kenan Evren’e-

Sol taraf biteviye, sağ taraf yeşilin bin bir çeşidi

Palmiye ağaçlarının dizili olduğu yerden geçti

Vatan diyebildi denk geldiğinde, zeytin ağacı meyvesine

Tebessüm etti an geçince, bir dut ağacı gördüğünde;

Dede siyahıydı, altındaki kaldırım taşları!

Deniz bahçesine kadar geçen otuz yıldan sonra

Döndü tespih ağacına mavi önünde parıldayan

Dedi, yıkıntıya vardığında, -huzur eviydi eskiden-:

“Sol tarafım taze, sağ tarafım virane!”

Dedi, rastladığında bir kül çalısına:

“Dönmedim daha sana, dertle yanan korum hala!”

Değişti sema zamanla, sarıdan siyaha

Geçtiğinde şelaleyi, yaslandı bir hurma ağacının sırtına

İzledi onunla birlikte, şaşaalı gökyüzünü mestane

Acı, birdenbire devleşerek kalbinde

Ağlattı adamı, insansı ağaçla birlikte!

Göçebe yeşildi, döndüğü vakit eve

Uykuya dalmadan diledi Allah’tan,

Sabahlamayı güzel bir rüyada

Onu evden atan, kavgadan cayarak,

Fırlattı bir cümlecik karanlığa:

“Seviyorum ya!”