Gözlerime yaslanan şavkıdır sesin

Tam siper alırken alınan yara

Acıdan yırtılan göğüs kafesim

Nuh’un gemisini hatırlatıyor bana

Güvertede öten bir kuzgun sesi

Özgürlüğün kıymetini şakıya şakıya

Yazgısından bahsediyor arkadaşına

Her biri yan yana, her biri çift çift

Dillerde aynı dua hep aynı nara

"Rabbim bu nasıl bilmece bu nece girift"

Sesiz olun ağlaya ağlaya

Ruhum şarkı söylüyor, zifiri aydınlığa

Beyaz güvercinlerin geçtiği

Kalemimde bir kaos faaliyeti

Ritimlerin günlerime iman ettiği gerçeği

Bir deniz tarafından yüzüme vuruluyor

Nuh, Nuh var! Nuh

O sakinleştiriyor beni

Zeval görmüş umutlarımdan bahsediyorum ona

Rüyalarında putlara tapan şu insanların dünyalarında,

Yaşamak ağır geliyor

Üstelik şiirim gerilmişken,

Kuzgunun getirdiği zeytin dalına

Rabbim demli bir çay içiyor beni,

Hissediyorum acıyı tam şuramda

Şimdi iyileşecek göğüs kafesim

Bunca zaman sonra göründü kara

Nuh, Nuh var! Nuh

O sakinleştiriyor beni,

-yazgıma nasihat ediyor, suhulet dolu ses tonuyla-

Ben seni anlıyorum

Sen de kendine ağla

Üzüleceksin büyürken, annenin yaşlanmasına

Ve zulme, katle, kana

Ve tekrar

Doğrulup, silkelenip, bilenmelisin!

Yine de unutma

Yapayalnız kalsan da

Güvercini sevdiğin gibi kuzgunu da sevmelisin.

Yine de unutma

Yapayalnız varsan da karaya

Güvercini sevdiğin gibi kuzgunu da sevmelisin.