Çocuk, elinde pamuk şeker, kaydıraktan kayıyordu

insanlar ölüyordu ıssız şehirlerde

kan kaynıyordu asfaltın dibinden

çocuk yıkıntılardan kule yapıyordu

henüz yaşı olmayan bebekler öldürülüyordu

kürsülerden kin sıçrıyordu halka

halk, utanmaz tartışmalar peşinde

çocuk yanlış kelimelerle konuşuyordu

gece geldi, üstümüzde durdu

örttü ayıp ve özürlü düşüncelerimizi

yıldızlar arkasını döndü bize

çocuk, elinde silah, ateş ediyordu.