anasından emanet bir ışıltıya damlayan

gölgem ki çocuğun senin çatlayınca bir cümle

nar gibisin orta yerinden

doğudur sevişmesi harflerin

imla baba hüznü inşanın

ıskanın adıdır çe gırtlak dolusu kusunca bir ğe

ancak kahkahadır boğacak bir harfi

bu ruh oturalı cesedime

derindir susuşlar keskin bir vav gibi

sert elifler uzuyor camlarda

kahvehane derisi çatlamış bir ceset gibi

süzülüyor ıslak sokak arasına

cim karnında üç nokta

havamız olsun